Na festiwalu performansu organizowanym przez Instytut Grotowskiego, przez 12 godzin stawiałem kropki na płótnie o wymiarach 4x4 metry. Ruch, który wykonywałem, nawiązuje do tradycji Sadhu, odzwierciedlając sposób poruszania się, w jakim niektórzy żyją przez całe swoje życie. Celem performansu było doprowadzenie ciała do stanu kryzysu poprzez długotrwałą ekspozycję na dyskomfort i ból. Poprzez zimną obserwację tych odczuć oraz ich przedłużenie, dążyłem do wyłonienia się obiektywnej rzeczywistości (ruch – kropka). Performance pozostawił również miejsce dla wyobraźni widza: ktoś dostrzegał w moich działaniach żołnierski gest (padnij-powstań), inny widział potwora plującego czarną wydzieliną.